Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Mrągowie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 czerwca 2018 roku

Sąd Rejonowy w Mrągowie III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie :

Przewodnicząca : SSR Sylwia Jaroszewska

Protokolant: st. sekr. sądowy Iwona Michałowska

po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 roku w Mrągowie

na rozprawie

sprawy z powództwa A. L.

przeciwko J. L.

o alimenty

I. zasądza od pozwanego J. L. na rzecz powódki A. L.

alimenty w kwocie po 1.000 / tysiąc / złotych miesięcznie, płatne do rąk powódki do 10-go dnia każdego miesiąca, wraz z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z raty, poczynając od dnia 12 lutego 2018,

II. w pozostałym zakresie powództwo oddala,

III. nie obciąża pozwanego kosztami sądowymi,

IV. wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 20/18

UZASADNIENIE

A. L. domagała się zasądzenia od pozwanego J. L. alimentów w kwocie po 1500 zł miesięcznie z odsetkami ustawowymi w przypadku uchybienia w płatności którejkolwiek rat. W uzasadnieniu wskazała, że ma 88 lat i przebywa w zakładzie opiekuńczym w R.. Jedynym jej dochodem jest emerytura w kwocie 1 418 zł, która nie wystarcza na pokrycie opłaty za pobyt w ośrodku w wysokości około 3000 zł miesięcznie. Podniosła, że pozwany jest jej synem i powinien pomagać w utrzymaniu matki, która w chwili obecnej pozostaje wyłącznie na utrzymaniu swojej córki Z. W..

W odpowiedzi na pozew kurator ustanowiony dla pozwanego J. L., którego miejsce pobytu nie jest znane wniósł o oddalenie powództwa. Zarzucił, że rodzic może domagać się od dorosłego dziecka alimentów jedynie w tedy, gdy znajduje się w niedostatku, a taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż powódka posiada stałe dochody. Nadto zakwestionował powództwo co do wysokości.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

A. L. urodziła się (...). Jest wdową po zmarłym W. L.. Z małżeństwa pochodzi dwoje dzieci Z. W. i J. L..

Powódka przebywa na rencie. Wysokość renty wynosi około 1 418 zł miesięcznie. Od wielu lat jest osobą ciężko chorą. Przeszła zawał mięśnia sercowego i cierpi na owrzodzenie podudzi. Obecnie znajduje się w stanie paliatywnym i jako osoba leżąca wymaga całodobowej opieki. Z uwagi na bardzo zły stan zdrowia powódka została umieszczona w Zakładzie (...) w R. a w najbliższym czasie będzie musiała się przenieść do placówki w G., gdzie odpłatność za pobyt wynosi około 3000 zł.

Obecnie opieką nad matką zajmuje się wyłącznie jej córka Z. W., która opłaca wszystkie koszty związane z pobytem matki w domu opieki.

Syn powódki – J. L. – wyjechał do Niemiec w latach osiemdziesiątych gdzie pracował w fabryce samochodów i od tego czasu jedynie sporadycznie bywa w Polsce. Nie odwiedza matki i nie utrzymuje z nią kontaktów.

(dowód: faktury i rachunki k. 1-11, dokumentacja medyczna k. 12, odpisy aktów stanu cywilnego k. 13-14, 18, decyzja ZUS k. 15-16)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jest zasadne, jednak zasługuje na uwzględnienie jedynie w części.

Zgodnie z art. 128 KRO obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania / obowiązek alimentacyjny / obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Zakres tego obowiązku określa art. 129§1 KRO i art. 135 § 1 KRO według którego krewnych w tym samym stopniu obciąża obowiązek alimentacyjny w częściach odpowiadających ich możliwościom zarobkowym i majątkowym. Przy czym dzieci obowiązane są do partycypowania w kosztach utrzymania swoich rodziców jedynie w przypadku, gdy ci znajdują się w niedostatku (art. 133§2 KRO).

Pojęcie niedostatku było wyjaśniane w wielu orzeczeniach Sądu Najwyższego, z których wynika, że występuje on nie tylko wtedy, gdy uprawniony do alimentacji (wierzyciel alimentacyjny) nie ma żadnych środków utrzymania, lecz także wówczas, gdy osoba uprawniona nie może w pełni zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb (zob. wyrok SN z 20.01.2000 r., I CKN 1187/99, LEX nr 51632; orzeczenie SN z 29.09.1958 r., II Cr 817/57, OSPiKA 1959/11, poz. 294; orzeczenie SN z 23.10.1962 r., III Cr 16/62, OSPiKA 1964/10, poz. 191; uchwałę SN z 16.12.1987 r., III CZP 91/86, OSNCP 1988/4, poz. 42; wyrok SN z 3.03.1999 r., III CKN 826/98, LEX nr 1213503).

I taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Co prawda powódka otrzymuje rentę jednakże jej wysokość nie wystarcza na pokrycie kosztów pobytu A. L. w domu opieki. Nie ulega więc wątpliwości, że powódka znajduje się w niedostatku i roszczenie o zasądzenie alimentów należało uznać za usprawiedliwione co do zasady.

Obecnie cały ciężar utrzymania i opieki nad matką spoczywa na jej córce Z. W., która ze swoich dochodów pokrywa nieopłacone z renty koszty pobytu matki w domu opieki. Pozwany jako syn powódki obok swojej siostry również ma obowiązek łożyć na utrzymanie matki, która jest w niedostatku. Jednakże aktualna sytuacja finansowa i majątkowa pozwanego nie jest znana Sądowi. Dlatego też Sąd uznał, że Z. W. i J. L. jako rodzeństwo powinni po równo partycypować w kosztach utrzymania swojej matki.

Przyjmując, że istnieje konieczność finansowego wsparcia powódki na kwotę nie mniejszą niż 3000 zł, która stanowi koszty pobytu A. L. w domu opieki i w tym zakresie została udokumentowana przez powódkę oraz uwzględniając, że na opłatę z tego tytułu przeznaczana jest z renty powódki kwota około 1000 zł - do zapłaty pozostaje kwota 2000 zł. Dlatego też udziały Z. W. i J. L. w utrzymaniu matki powinny wynosić po 1000 zł miesięcznie. I taka tez kwota alimentów została zasądzona od pozwanego na rzecz powódki.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 128 KRO w zw. z art. 135 KRO orzeczono jak w punkcie I wyroku oddalając powództwo w pozostałym zakresie jako nieudowodnione (punkt II wyroku).

O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (punkt III wyroku).

Sąd zobligowany treścią art. 333 §1 pkt 1 KPC orzeczeniu co do alimentów nadał rygor natychmiastowej wykonalności (punkt IV wyroku).